اطلاعات پروژه

نام پروژه: ساختمان اداری نیک بسپار
موقعیت: تهران، ایران
نوع ساختمان : اداری
معمار: امیر شهراد
همکاران طراحی: صدف قناویزباف، موسی عزیزی
تاریخ: 1394
مساحت زیربنا: 1500 مترمربع
ارائه گرافیکی: ساناز گودرزی، زهرا حیاتی
کارفرما: دکتر محمد شهوازیان
عکس: حسین فراهانی

جوایز:

رتبه دوم گروه عمومی جایزه معمار 1394

اشتراک :

توضیحات معمار پروژه:

ساختمان اداری نیک بسپار، دفتر مرکزی گروه صنعتی نیک بسپار است که در مرحله اتمام سازه، به تیم معماری ما ارجاع شد.

تهران، مسیر املاء تا انشاء

با بررسی و مطالعات انجام‌شده در حوزه نظریات اصلی نشانه‌شناسی و مابه‌ازای آن در معماری، به این نکته پی می‌بریم که افراد بر شکل‌های ساخته‌شده چه معنایی را حمل می‌کنند. این شیوه قرائت در معماری، همبسته با علم نحو در “زبان” بررسی می‌شود. بحث بر این است که دو جنبه معنا و نحو در زبان را نمی‌توان به طور کامل از یکدیگر جدا کرد. به همین دلیل، اهمیت موضوع “سنجش بعد نشانه‌شناسی” مطرح می‌شود. این نظریات متعلق به فردینان دوسوسور، فیلسوف سوییسی، و چارلز سندرس پیرس، پیمایشگر آمریکایی، است. هردوی این فلاسفه به این امر پی برده بودند که اصول برگرفته از زبان را می‌توان برای تحلیل فرایند “دلالت” در دیگر رشته‌ها نیز به کار برد. (با برادبنت درباره معماری، حمید ندیمی، دانشگاه شهید بهشتی، 1388)

زبان خارج از دستور تهران

شهر تهران متنی است که درگیر اجزای زبانی خویش است، چرا که در مسیر شهرسازی، تغییرات سریعی را تجربه کرده است؛ کالبد پیش از انقلاب، فریز شده و نوستالژی مدرنیسم شده است، اما شهر هرگز نایستاده و به رشد خارج از برنامه ادامه داده است. در این ساختار، کوچک‌ترین جزء بامعنی (مسکن)، شکل‌دهنده محیط است که ما این واحد را “پیکسل” می‌نامیم. با پیوستن این اجزاء بامعنی به هم، گروه‌های بزرگ‌تری ـ تصویر بزرگ‌تری ـ شکل می‌گیرد و در ساختار کلان، شکل شهر را که حاصل انتظام محیط است، به وجود می‌آورند. دو جنبه معنای شهر و معنای پیکسل را نمی‌توان به طور کامل از هم جدا کرد.

ما مهم نیست، Resolution مهم است

تصویر شهر، حاصل یک نظام خوشه‌ای است و مفاهیم کلیدی آن در “مقیاس” خلاصه می‌شود. مقیاس در وجوهات خرد تا کلان آن، به صورت طیفی تعریف می‌شود که “قرائت‌پذیری شهر” و “نگاه به معماری” در دو سوی این طیف قرار می‌گیرند. مقیاس‌های گوناگون، Resolutionهای (وضوح‌های دانه‌بندی‌) متفاوت، اما متعلق به یک”تصویر بزرگ‌تر” را ارائه می‌دهند. الزاما تضادی میان وضوح و تنوع نیست؛ تنوع می‌تواند در عین وضوح، مطلوب و دلخواه باشد. سادگی تصویر شهر نباید به حدی باشد که یکنواختی ملال‌آوری را بر ذهن بیننده القا کند. تنوع و پیچیدگی، سیمای شهر را دلپذیر و پرهیجان می‌کند، اما این تنوع باید تا اندازه‌ای باشد که وضوح کلی از میان نرود و شخص نباید هرگز احساس کند تصور کلی خود را از محیط از دست داده و به اصطلاح سردر گم شده است.

High Resolution City

در پروسه طراحی این ساختمان، مهم‌ترین چالش، تعیین Resolution مناسب و مقیاس‌گذاری ساختمان بوده است؛ این Resolution است که موقعیت ما را در بافت مشخص می‌کند. در این پروژه، ما از آیکون دوری کرده و سعی در قرارگرفتن در دانه‌بندی شهر کرده‌ایم. جزء و کل تصویر شهری پروژه در مقیاس خرد و کلان، در تناسب هستند. شکل‌زدایی هدف اصلی پروژه بوده و این هدف در راستای رسیدن به بافت در موقعیتی است که طرح‌های بالادست آن، مثل پروژه مسکونی مجتمع سامان و برج‌های ونک پارک، خطوط کلی محله را ترسیم می‌کنند.